در روزهای آخر اسفند

کوچ بنفشه های مهاجر زیباست
در نیمروز روشن اسفند
وقتی بنفشه ها را از سایه های سرد
در اطلس شمیم بهاران
با خاک و ریشه ـ میهن سیارشان ـ
در جعبه های کوچک چوبی
در گوشه خیابان می آ ورند
جوی هزار زمزمه در من می جوشد:
ای کاش...
ای کاش...
ای کاش آدمی وطنش را
مثل بنفشه ها ـ در جعبه های خاک ـ
یک روز می توانست همراه خویش ببرد
هر کجا که خواست
در روشنای باران
در افتاب پاک

                                             دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی